Fietsabell.    Ex - Onderhoudscollega's.

 
 

Historische stadswandeling in Herentals.


Karel had voor ons een stadswandeling gepland en geregeld dat de stadsgids Alexis Vercammen ons een en ander toelichtte.
De stad had vanwege de ligging op de kruising van twee belangrijke handelslijnen, de economisch belangrijke landweg Brugge-Antwerpen-Maastricht-Keulen en de waterweg van de Kleine Nete, een belangrijke strategische positie binnen het hertogdom Brabant. In eerste instantie ontwikkelde de nieuwe stad zich voornamelijk in het noordelijke deel met o.a. de oprichting van het Elisabethgasthuis (voor 1253) en het oude begijnhof (voor 1266).


Het Kasteel Le Paige.

De Le Paiges waren een vooraanstaande Herentalse familie. Verschillende Le Paiges zijn burgemeester van Herentals geweest. Bij de geboorte van Henri Le Paige in 1806 liet zijn vader dertig eiken planten op het domein aan de Nederrij. De kiem van het arboretum was gelegd. Nu staan er meer dan zeventig verschillende boomsoorten uit de hele wereld in, de meesten meegebracht door missionarissen.
De vijver in de tuin is het laatste restant van de oude vesten rond de stad.
 
Het kasteel dateert van 1892. Elementen uit de renaissance, barok en classicisme vormen een neo-stijl (mengeling van stijlen). In het interieur vinden we een aanzet tot art-nouveau. Het smeedijzeren hek rond de voortuin is van de Herentalse ijzergieter Van Aerschot.


Het Oud Gasthuis.


Het Herentalse gasthuis, ontstaan voor 1253, is ongetwijfeld het oudste van de Kempen. Oorspronkelijk was dit een huis waar gasten overnachten en uitrusten tijdens hun reis. Van gasthof evolueerde het geleidelijk naar ziekenhuis.


De lakenhal.


Het gebouw werd in het begin van de vijftiende eeuw gebouwd door rijke wolwevers en lakenmakers om er hun handel in te drijven.
Het is een sober rechthoekig gebouw. De hoogte van de toren bedraagt ongeveer 35 meter. Sinds het midden van de zestiende eeuw hangt in de belforttoren een beiaard. De vijftig klokken wegen samen bijna vier ton.
De oudste bronnen noemen het gebouw het “gulden huys”, “meethuys” of “loothuys”. Omstreeks 1430 krijgt het gebouw officieel de naam 'stadhuis'. Sinds 1998 heet het officieel Lakenhal. Het belfort staat op de lijst werelderfgoed van UNESCO.
Boerenkrijgmonument.
Het ruim vier meter hoge Boerenkrijgmonument herinnert aan de slag bij Herentals op 28 oktober 1798.

Het monument van de keizer van Herentals.


Dat is Rik Van Looy,
Hij werd tweemaal wereldkampioen op de weg (1960 en 1961). Hij is de enige wielrenner die de zes klassiekers buiten categorie (Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix, Parijs-Tours, Ronde van Lombardije en Ronde van Vlaanderen) heeft gewonnen. Hij won in de drie grote rondes, Giro, Tour en Vuelta, punten- of bergklassement. Hij blonk vooral uit als sprinter.
Hij behaalde 379 overwinningen op de weg. Hij reed ook op de baan. Hij won twaalf zesdaagsen, waarvan tien samen met Peter Post.
In 2017 werd op de Grote Markt van Herentals een standbeeld van Rik Van Looy onthuld.


Bovenpoort.


De eerste vermelding van de Bovenpoort dateert van 1361.
De gevel is bekleed met gobertange-zandsteen. Binnenin is veel ijzersteen uit de streek gebruikt.
Net als de Zandpoort maakte de Bovenpoort deel uit van de omwalling van de stad. De poort heeft een bewogen geschiedenis en is een aantal keren in verval geraakt en heropgebouwd. Omdat ze in heel slechte staat was en er geen geen geld was om herstellingen uit te voeren, beslisten de wethouders in 1754 om een groot deel van de poort te laten afbreken. De poorten hadden immers geen militair nut meer. In 1772 volgde een echte restauratie die bepalend was voor het huidige uitzicht van de poort. De twee koperen vazen op het dak zijn er toen opgezet.


Stadsomwalling.


De Begijnenvest en de Nonnenvest vormen samen de laatste restanten van de middeleeuwse, volledig beplante, aarden stadsomwalling. Het is één van de weinig resterende voorbeelden van een dergelijk verdedigingsstelsel.
De stadsversterking bestond grotendeels uit aarden wallen met een gracht aan de voet ervan. Ze werden beplant om verstuiving tegen te gaan.
De Nonnenvest is een volledig begroeide aarden wal die een maximale hoogte van twaalf meter bereikt. Aan de voet is nog het tracé van de vroegere stadsgracht te bemerken, die gedempt werd in 1966. De Nonnenvest vormt een aantrekkelijke promenade met uitzicht op het Besloten Hof in de Nonnenstraat en sluit noordwaarts aan bij de Zandpoort.


Begijnhof.


Langs de Begijnenvest ligt het Herentalse begijnhof. Het oorspronkelijke begijnhof uit de dertiende eeuw lag een kleine kilometer noordelijker, op het Nieuwland aan de andere oever van de Kleine Nete. Dit werd afgebroken tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Het huidige begijnhof werd gebouwd in de zeventiende eeuw.

De poort in de Burchtstraat werd gebouwd in 1640.
Het oudste huis van het begijnhof is het fundatiehuis (1647), tegenover de dreef die naar de ingang van de kerk loopt. In de gevelsteen ziet u een beeltenis van de Heilige Familie.
In het midden van het begijnhof staat de sierlijke gothische Sint-Catharinakerk.
Tegenover ‘Ons Heer op de koude steen’ aan de kerk staat de infirmerie (huisnummer 13). Het gebouw diende om bejaarde, zieke of behoeftige begijnen onderdak te verschaffen. De infirmerie is in de oorspronkelijke staat behouden gebleven.
De bedden waren vrij klein, de mensen waren destijds wel kleiner maar sliepen al zittend.
Liggen was er pas bij als je dood was.
Naast een mooie oude stoof stond er ook een oud sokkenbrijmachine.


’t Convent.


In ’t convent trakteerde Raf ons met zijn Gouden Jubileum!
We wensten hem samen met  Annelie noch vele gelukkige en gezonde jaren op weg naar hun diamanten jubileum.


Lourdesgrot Begijnhof.


Dit monument werd opgericht in 1919 op initiatief van zuster Maria Proost, begijn in Herentals. Een gebaar uit dankbaarheid en kinderlijke liefde zoals vandaag nog op de gedenkplaat te lezen staat.

Voor de foto's klik je hier.
De tabletgebruikers klikken hier.

Fred.